และแล้ววันนั้นก็มาถึง
วันที่ซึ่งเธอนั้นไปจากฉัน
ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องจบกัน
หรือเพราะฉันเป็นคนที่เชื่อเอง
เพราะไม่คอยเอาใจเธอที่รัก
ไม่เลยชักคำที่เอ่ยถาม
ว่าเธอนั้นมีความสุขที่ต้องการ
มากหรือน้อยความต้องการที่เธอมี
และแล้วเธอก็ลาไปจากฉัน
กันและกันที่มีอยู่ก็เลือนหาย
ไม่เหลือแม้กลิ่นหอมที่ติดกาย
แทบสิ้นวายเมื่อไม่มี  เธอค้างใจ

เลิกโกหก

ตัวเองว่ายังรักฉัน

เพราะคนรักกัน เขาไม่ละเลยกันแบบนี้

เลิกเสแสร้งว่าเรายังเข้าใจกันดี

เลิกลากันซะตรงนี้

อย่างน้อยก้อจิงจัย